«Αν είχα ένα κομμάτι ζωή...» Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες - Diogenis Press

ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

Home Top Ad

Post Top Ad

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

«Αν είχα ένα κομμάτι ζωή...» Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες


Γεννήθηκε σαν σήμερα 6 Μαρτίου 1927 και πέθανε 87χρόνια αργότερα έχοντας αφήσει πλούσιους θησαυρούς πίσω του.

Για πολλούς ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες δεν ήταν απλά ένας συγγραφέας, ήταν ένας μάγος ή καλύτερα ένας μαέστρος, ο οποίος ήξερε όσο κανένας άλλος να μπλέκει το ρεαλιστικό και το φανταστικό σε ένα.

Οι 30 εκατομμύρια πωλήσεις άλλωστε μόνο από το «100 Χρόνια Μοναξιάς» αποδεικνύουν πόσο μεγάλου βεληνεκούς λογοτέχνης ήταν.

Οταν κέρδισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1982

Ωστόσο, πέραν από τις ιδιότητές του, οι οποίες χωρίστηκαν μεταξύ δημοσιογραφίας και συγγραφής με το δεύτερο σαφώς να υπερτερεί, ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες ήταν πάνω απ΄όλα άνθρωπος.

Κι αυτό το αποδεικνύει η αποχαιρετιστήρια επιστολή που άφησε στους φίλους του λίγο καιρό πριν φύγει από την ζωή.

Ο ίδιος άλλωστε μόλις διαγνώστηκε με καρκίνο στους λεμφαδένες, πέρασε τρία ολόκληρα χρόνια στην απομόνωση προκειμένου να γράφει την αυτοβιογραφία του.

Το τέλος ήρθε την Μεγάλη Πέμπτη του 2014 στο σπίτι του στην Πόλη του Μεξικού, σε ηλικία 87 ετών. Ο καρκίνος στους λεμφαδένες που τον είχε ταλαιπωρήσει το 1999 ήταν σύμφωνα με φήμες και η αιτία που τον οδήγησε στο νοσοκομείο στις αρχές Απριλίου.

Η παρακάτω επιστολή λέγεται πως είχε σταλεί από τον ίδιο πριν πεθάνει στους αγαπημένους του ανθρώπους.



Ωστόσο, ο λόγος που ακόμη και μέχρι σήμερα αναπαράγεται τόσο πολύ μέσω διαδικτύου δεν είναι ότι αποτελεί το τελευταίο κείμενο του Μάρκες... είναι διότι εκτός από συγκλονιστικό, είναι και ένας ύμνος στην ζωή, την ανθρώπινη ύπαρξη, την οποία πρέπει ζεις και απολαμβάνεις μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Ενα κείμενο πιο επίκαιρο από ποτέ...

«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.

Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σού 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα».

Φωτογραφίες: AP



Πηγή:iefimerida.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Post Bottom Ad